درمان دارویی زگیل تناسلی
داروهای موضعی معمولاً برای زگیل های کوچک به کار می روند. مهم است که این داروها فقط توسط پزشک تجویز شوند، زیرا استفاده خودسرانه ممکن است باعث سوختگی یا التهاب پوست شود.
رایج ترین داروها عبارت اند از:
- پودوفیلین (Podophyllin) یا پودوفیلوکس: ماده ای شیمیایی که بافت زگیل را از بین می برد.
- ایمی کیمود (Imiquimod): کرمی که باعث تحریک سیستم ایمنی بدن در محل زگیل می شود.
- سینکاتچینز (Sinecatechins): پمادی بر پایه عصاره چای سبز که برای زگیل های خارجی مناسب است.
۲. لیزر زگیل تناسلی
در این روش از اشعه لیزر CO₂ برای سوزاندن دقیق بافت زگیل استفاده می شود. لیزر برای مواردی که زگیل ها عمیق یا گسترده باشند کاربرد دارد. مزیت آن، دقت بالا و احتمال عود کمتر است، اما معمولاً هزینه بالاتری دارد.
۳. کرایوتراپی (فریز زگیل تناسلی)
یکی از محبوب ترین و مؤثرترین روش های درمانی زگیل تناسلی، کرایوتراپی یا فریز با نیتروژن مایع است. در این روش پزشک با استفاده از اسپری یا اپلیکاتور خاص، دمای ناحیه زگیل را تا حدود منفی ۱۹۶ درجه سانتی گراد کاهش می دهد. این سرما باعث یخ زدگی سلول های آلوده و از بین رفتن آن ها می شود.
مزایای کرایوتراپی:
- روش سریع، ایمن و کم عارضه
- بدون نیاز به جراحی یا بخیه
- درد خفیف و دوران نقاهت کوتاه
- مناسب برای زگیل های سطحی یا کوچک
مراقبت های بعد از کرایو:
- تا چند روز احتمال سوزش یا تاول وجود دارد که طبیعی است.
- ناحیه درمان باید تمیز و خشک نگه داشته شود.
- از رابطه جنسی تا ترمیم کامل پوست خودداری کنید.
- در صورت بروز درد شدید یا ترشح غیرعادی، به پزشک مراجعه نمایید.
۴. جراحی یا کوتر زگیل تناسلی
در مواردی که زگیل ها بسیار بزرگ یا عمیق هستند، ممکن است پزشک از روش الکتروکوتر (سوزاندن با جریان الکتریکی) یا جراحی با تیغ استفاده کند. این روش ها تحت بی حسی موضعی انجام می شوند و به سرعت ضایعات را بر می دارند.
Comments
Post a Comment