روشهای درمان فیستول مقعد

 اکثر روش‌های جراحی فیستول مقعد را می توان به صورت سرپایی و بدون نیاز به بستری انجام داد. در فیستول‌های بزرگ و عمیق ممکن است نیاز به مدتی مراقبت پس از جراحی در بیمارستان باشد. معمولاً بیماران می‌توانند در همان روز بعد از عمل جراحی به خانه برگردند، با این حال، نیاز به استراحت برای حداقل چند روز بعد از عمل فیستول برای کمک به روند بهبود وجود دارد. هر یک از تکنیک‌های جراحی فیستول مزایا و معایبی به همراه دارند که با توجه به موقعیت و محل قرارگیری فیستول توسط پزشک انتخاب می‌‌شوند، این روش‌‌ها شامل مواردی که در ادامه با آنها پرداخته ایم هستند.

عمل فیستول با روش فیستولوتومی

عمل فیستول به روش فیستولوتومی روشی است که در ۸۵ الی ۹۵ درصد موارد استفاده شده و به صورت یک برش باز در تمام طول فیستول به منظور بررسی و رفع آسیب‌های وارده به تمامی قسمت‌ها انجام می‌شود. در این روش پوست و عضله‌ی تونل موجود کامل باز شده و اجازه‌ی ترمیم فیستول از داخل به خارج را می‌دهد و پس از مدتی تبدیل به یک شیار می‌شود. یک الی دو ماه زمان نیاز است تا زخم ناشی از جراحی فیستول بهبود یابد اما ممکن است جای زخم تا همیشه همراه شما باشد.

جراحی فیستول به روش تکنیک استن

این روش سابقه‌ی دیرینه در درمان فیستول مقعد دارد که در روش سنتی جراحی، با موی دم اسب یا کتان انجام می‌شده است. در فیستول‌های پیچیده‌تر که در قسمت‌های بالایی قرار گرفته و قسمتی از عضله اسفنکتر را نیز درگیر کرده است، یک نخ بخیه یا لوله‌ی باریک ویژه‌ی تخلیه را برای حداقل شش الی دوازده هفته در فیستول قرار می‌دهند تا به تخلیه‌ی کامل چرک و بهبود فیستول کمک کند. سپس در صورت لزوم جراحی قطعی مورد نیاز انجام می‌شود. این روش برای افراد در معرض خطر ابتلا به بی‌اختیاری مقعدی از جمله بی‌اختیاری گاز روده مناسب است. گاهی اوقات انجام چندین جراحی مورد نیاز دارد.

عمل فیستول به شیوه فلپ آدوانسمنت

عمل جراحی فیستول به شیوه فلپ آدوانسمنت معمولاً در فیستول پیچیده مورد استفاده قرار می‌‌گیرد که برای افراد در معرض خطر بی‌اختیاری مقعدی کاربرد دارد. با استفاده از قسمتی از بافتی که از رکتوم یا پوست اطراف مقعد برداشته شده است، فیستول را ترمیم می‌کنند. میزان عود گزارش شده از این روش ۵۰ درصد است. شرایط خاصی، مانند بیماری کرون، بدخیمی و سیگار کشیدن احتمال شکست را افزایش می‌دهد. در حد خفیف تا متوسط نیز بی‌اختیاری مقعدی از آن گزارش شده است.

درمان فیستول مقعد با روش پلاگین بیولوژیکی

درمان فیستول مقعدی با روش پلاگین بیولوژیکی به این گونه است که، یک پلاگین مخروطی شکل ساخته شده از بافت انسانی (مخاط روده انسانی) که برای جلوگیری از باز شدن داخلی فیستول مقعد استفاده می‌شود. این پلاگین را با بخیه به سر داخلی فیستول مقعد متصل می‌کنند. بافت جدید معمولاً در اطراف پلاگین رشد می‌کند و به درمان فیستول کمک خواهد کرد.

این روش هیچ خطری برای بی‌اختیاری مقعدی ندارد و میزان موفقیت این روش بیش از ۸۰ درصد است اما میزان مؤفقیت بلند مدت آن نامشخص و احتمالاً کمتر از ۵۰ درصد است. این روش نیاز به بستری ۲۴ ساعت در بیمارستان دارد. این تکنیک با خطر بیشتر و عوارضی مانند درد، تشکیل آبسه و یا احتمال جابجایی پلاگین همراه است. ایران کلینیک

درمان فیستول با چسب فیبرین

به جز روش‌های تهاجمی و جراحی گفته شده امروزه روش دیگری نیز کشف شده که در حال حاضر تنها راه درمان غیر جراحی فیستول مقعد محسوب می‌شود. چسب فیبرین روشی است که در آن ماده‌ی فیبرینی از طریق منفذ فیستول تزریق شده و درون آن را می‌پوشاند، سپس منفذ فیستول با بخیه مسدود می‌گردد. این روش اجازه‌ی رسیدن بافت‌ها به هم و درمان فیستول از قسمت‌های داخلی به خارجی را می‌دهد. این یک روش ساده، امن و بدون درد است که حداقل میزان استرس را در بیمار ایجاد کرده و خطر بی‌اختیاری مدفوع سایر روش‌ها را نیز ندارد، اما به طور کلی در دراز مدت نتایج این روش ضعیف تلقی شده است. میزان مؤفقیت اولیه آن نیز چندان بالا نبوده و امکان بازگشت و عود بیماری درآن وجود دارد.